Nasz ślōnski strōm

Godko Ty Nasza, Ty żeś je, jak strōm!
Potrzebno Ci je kożdo asta.
Listkami my dlo Ciebie sōm,
Astami – wsie a miasta.
Jak kożdy strōm bez liścio schnie,
Udusi sie, przewrōci,
Tak kożdy z nas potrzebny je,
Tej godce siyła wrōcić.
Sam kożdy listek woga mo:
Tyn mały i tyn wielki.
Tyn, co te ślōnski słowa zno
I tyn, co zno literki.
Korzynie zapuść strōmie nasz,
Bo w ziymi tej je siyła,
Sam skropiōł jōm mamulczyn płacz,
A krwie sie tyż napiyła.
Choć wiater wieje z wszyjskich strōn
I szarpiōm nim złe moce,
My siyłōm tego strōma sōm
I z nas bydōm ôwoce.