Wiersze roztomańte

Na rōlada

Mōm sam kupiōne fōnt ôwiynziny.
Tłōczkym potrzaskōm, zymftym pōmaża,
Kōnsek wyndzōnki na wiyrch tam wraża,
A to zawina do kupy driny.

Potym ôbwiōnża te miynso niciōm
I na ôleju podpiecza leko,
A już brutfanka gorko sam czeko,
Coby to dalij warzić we hycu.

Trza to podlywać yno roz za czas.
Wōnio przi tymu w cołkij chałupie.
A chłop przi stole siedzi we laczach,

Pysk styrczōł yno kajś do gazety,
A sie mie pyto, gizd jedyn, gupie:
-Bydōm na ôbiod dzisiej kotlety?