Na kole

Polnōm miedzkōm
Jedzie dziecko,
A ze zadku tata.
Świyży luft,
Tōż we dwōch
Jadōm se do lasa.

Je niedziela,
Tōż choć tela,
Zamias w dōma leżeć,
Ruchu mo
Synek, bo
Sztyjc przi kōmputerze.

Ôroz praskło,
Wjechoł na szkło,
Już je w kole pana.
Tōż curik,
Koła ciś,
Synka na barana.

Majōm pecha,
Zamias jechać,
Trza sie piechty wracać.
Co za gist,
Te szkło – drzist,
Wyciepoł do lasa.