Muzykanty ze Brymy

/kōnsek/

Jedyn chłop we wsi mioł ôsła, co bez dłōgi lata dźwigoł miechy do młyna, na kōniec jednakowōż siyłōw mu ubyło, a niy poradziōł już robić. Pan jego zaczōn rozważować nad tym, jako by sie go pozbyć, dyć ôsioł pokapowoł sie, skōnd wieje wiater, a uciyk ku mieście Bryma. Tam, myśloł, bydzie mōg ôstać muzykantym.

Jak już uszoł doś kōnsek drōgi, zejrzoł psa ôd myśliwcōw,  co leżoł na drōdze a ciynżko dychoł.

-Cōż tak dychosz, chytoczu - spytoł sie ôsioł.

-Ach, - padoł pies – stary żech je a niy nadowōm sie już do gōnōw, beztōż pan mōj chcioł mie zastrzelić, ale żech uciyk; jakoż teraz zarobia na chlyb?

-Wiysz co? - padoł ôsioł. – Ida praje do Brymy, coby ôstać muzykantym, pōdź zy mnōm, a chyć sie tyż tego fachu. Jo byda groł na lutni, a ty biōł bydziesz we bymbyn.

Pies przistoł na to a ruszyli do kupy we drōga.

Za jakiś czas zejrzeli kota, co siedzioł na drōdze ze zastaranōm gymbōm.

-Nō, cōż ci się to stało, stary fōnsoczu? - spytoł sie ôsioł.

-Ôch, źle, źle je na świecie! - padoł kot. - Stary już żech je, zymby mi sie stympiyły i wola leżeć za piecym, a niy lotać za myszami, beztōż pani moja chciała mie utopić, ale uciyk żech ji, a terazki niy wiym, co mōm robić.

(...)

Autōr: Jacob i Wilhelm Grimm

Tytuł ôryginału: Die Bremer Stadtmusikanten

Tytuł polski: O czterech muzykantach z Bremy

Tłōmaczyni na j. polski: Marceli Tarnowski

Ze strōny: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/o-czterech-muzykantach-z-bremy/