Mrowiec

-Mrowiec, powiydz, do prowdy,
Widza cie tedy i ôwdy,
Jak ty ciynżko harujesz,

A potym przidzie człowiek,
Patykym żgnie we trowie,
A to wszyjsko popsuje.

-Za gupota niy moga,
Telach dostoł ôd Boga,
Znōm w życiu swoja raja.

Mōg bych kaj żyć na strōmie,
Dyć dziupla niy ma dō mie,
Kej jo mrowisku przaja.