Mrowiec na wczasach

Siedzi mrowiec na banchowie,
Bo jedzie na wczasy.
-Zelter mōmy, hut ze słōmy
Spakowany w taszy.
Dyć mrowcula mu koszula
Zapōmniała wrazić,
Tōż po plaży sie tak parzi,
We ancugu łazi.
Zaś kajś jadōm. -Jo wōm padōm,
Sōm spakować trza sie!
Tak pakowoł, a wachowoł,
Aż zapōmnioł tasze.
Tōż na bezrok deka weznōm,
Siednōm na zegroda.
Tak bez złości, bez starości,
Nareszcie je zgoda.