Mrowiec a glizda

Szoł mrowiec po trowie we samych fuzeklach,
Tōż go glizda, tego gizda, była by rozdepła.
-Co za frech, tak po bosoku łazić se po łōnce!
Dyć rozgnieta cie, boroku, bo mie ślepi słōńce.
-Dobra, dobra. Tak niy wajej, niy trza robić złości.
Zandal mi sie popsuł praje, tōż niesa ich w gości.
Ida, słōchej, za przikopa, tam do bōnka, szewca,
Bezto tukej w samych zokach bez ta łōnka depca.

🎧 „Mrowiec a glizda” – czyto autor, Stanisław Neblik „Fojerman”