Mora

Poszła mora do dochtora,
Że jōm krzidła bolōm.
Dyć niy wiedzioł biydny dochtōr,
Co zrobić z tōm stworōm,
Tōż wypisoł ji porada,
Posłoł do ryntgyna.
Mora se ta jego rada
Tak fest do sia wziyna,
Zapōmniała, co ôd mamy
Uczyła sie dycki,
Przeświytlyła sie na amyn
We świetle ze świyczki.
Tak skōńczyła tyn swōj żywot,
A z bojki je morał:
Lepszy furgać, moro, krziwo,
Niż iś do dochtora.