Mōj Ślōnsku z młodości

Niywiela zostało z ôjcowych tych strōn,
Ôd lot wszysko ginie, przewrōciōł sie dōm.
Już hołda przikryła i rzyka i las,
Już niy ma tam życio i niy ma tam nas.
Tak wartko sie traci kochany tyn świat.
Jo prosza, jo wołōm: mōj Ślōnsku dej znak.

Mōj Ślōnsku z młodości. Jo tak przaja Ci.
Mōj Ślōnsku z młodości. Co noc mi sie śnisz.
Jak leża tak w nocy, widza Cie we mgle.
Zawiyrōm se ôczy i przi mie żeś je.

Tak teschno bez Ciebie, mijo dziyń za dniym,
Bo je żeś sam w nocy, a w dziyń yno ciyń.
Bo ludzie sōm inksi i w sercach je chłōd,
Tōż yno sie prziśnić mōj Ślōnsku żeś mōg.

Mōj Ślōnsku z młodości. Czy wrōcisz sam zaś?
Mōj Ślōnsku z młodości. Rozkwitniesz jak maj?
Jo licza na Ciebie i prosza Cie: wrōć.
Ô soli i chlebie prziwitōm. Nō pōdź!
Bo w Ciebie nadzieja
Sam na lepsze dni.

Mōj Ślōnsku z młodości. Jo tak przaja Ci.
Mōj Ślōnsku z młodości. Co noc mi sie śnisz.