Mōj Ślōnsk ukochany

Cudze chwolicie, swojigo niy znocie,
Sami niy wiycie, co u sia mocie.
Kożdy by jeździōł kajś po Europie.
A jo Ci padōm: w dōma siedź, chłopie.

Tu fajne miejsca tyż idzie spotkać
I możesz słōchać ta ślōnsko godka.
Żodyn niy bydzie sie krziwo dziwoł,
Żeś sie po ślōnsku w sklepie ôdzywoł.

I piykne lasy tyż tukej mōmy,
Rosnōm w nich taki, jak wszyndziy, strōmy.
A nasze rzyki, łōnki i pola,
Jo ich nad wszysko na świecie wola.

Tukej je piyknie, jo padōm Wōm,
Przeca tu mōmy nasz, ślōnski, dōm,
Niy trzeba jeździć nōm nikaj w goście,
Yno Europa do sia zaproście.