Wiersze roztomańte

Matymatyk

Udowodnić mōm Wōm chynć,
Zmiynić ôdwieczne prawa,
Że dwa a dwa je piynć,
Dyć to je ciynżko sprawa.
Mnoża te liczby, dziela, dodowōm,
Zamiyniōm na ułōmki
I mi sie niy udowo,
Choć biera wszyjsko w rōmki.
Używōm rōżniczek, cołkōw,
Wyczyniōm jakiś czary,
Za chwila palcōw, kołkōw,
A nawet knefli starych.
Stawiōm dycko minusy,
Pierwiostki, ilorazy,
Ôbliczōm kosinusy,
Możno już ze sto razy.
Dziwejcie sie, mili moji,
Jakby niy wiedzioł kery:
Na kōńcu dycko stoji,
Że to je jednak sztyry.
Jo dalij tak sam wrōża,
Niy wcale dlo wielkij sławy,
Że kedyś to pokoża,
Tak yno, dlo zabawy.