Lyki

Prziszoł roz Zefek z roboty
Jakiś chory, niyswōj.
Seblyk jakla i galoty
I lygo na szeslōng.

Nic sie niy chce,
W krziżu krynci,
Ani do jedzynio
Niy mo dzisiej chynci.

Baba cało wylynkano,
Niy dowo ji pokōj,
Sama niy wiy, co sie stało,
Co dolygo chłopu?

-Jo poleca do aptyki,
Spytōm aptykorza.
Naszykować jaki lyki
Dlo ciebie mu koża.

Aptykorz posłōchoł
I nic ji niy pedzioł.
Jak mo pōmōc jeji chłopu
Ôn już przeca wiedzioł.

Prziszła baba nazod,
Lyki dała chłopu,
Tyju do popicio,
A siadła na boku.

Niy minyła chwila,
Ôbloły go poty,
A naszły go wielki
Chynci na gupoty.

Przaje babie, ścisko
I yno mo mało.
A ôna sie dziwi,
Co sie chłopu stało?

W kōńcu uśli razym,
Do sia przitulōni,
A rano stanyli
Nowo narydzōni.

Po robocie prosto
Chłop wloz do aptyki,
Niy musi już baba
Lotać mu po lyki.