Lyjo a Tyjo

Lyjo a Tyjo sōm ze familoka:
Lyjo ze piyrszego, Tyjo – cwajte sztoka.
Jedyn chyto ryby, kij moczy we wodzie,
Drugi se postawiōł lauba na zegrodzie.
Jak przidzie niedziela, baby na niyszpory,
Ôni jako halba ôbalōm na poły.
Potym trza wysłōchać ôd baby ôstuda.
Lyjo zbiyro glizdy: na ryby se puda.
Tyjo w gołymbniku cołki pōł dnia siedzi,
Futruje, wychranio, doglōndo gowiedzi.
Mo tam do przigody tyż szeslōng do spanio.
Tam niy musi słōchać ôd baby kozanio.
Nawiydzi go kamrat, to siodo na koło:
Trza skoczyć po halba. Zaś bydzie wesoło.