Lis a jyż

Trefiōł lis we dźwiyrzach jyża,
A zymby na niego szczyrzi:
-Stroć sie zaroz sam z tych dźwiyrzi,
Bo cipka bych jako zeżar!
Jyż we dźwiyrzach ze kurnika
Dorobioł bōł za wachtyrza,
Postawiōł jegły „na jyża”,
A ruszōł na ôszydnika.
Piyrsze trefiōł prosto w nos,
Potym z prawej, z lewej strōny,
A na kōniec pod ôgōnym,
Tōż lis sie bōł zwyrtōł wroz,
Zawōł tak na cołki głos,
A w podskokach, choćby hazok,
Śmiatoł bōł do lasa nazod.
-Niech sprōbuje drugi roz, –
Padoł jyż – kej chce durch haje.
Cipki dały mu nadgroda,
Tōż nad ranym, bez zegroda,
Ciōngnie z pełnym koszym jajec.
Bydzie mioł smażōnka świyżo.
Po śniodaniu, na szeslōngu,
Trocha kości poprzeciōngo.
A we wieczōr zaś ku dźwiyrzōm…