Leśne spōmniynia

Poszoł żech do lasa,
Posłōchać przirody,
Liścio pod nogami,
Plusku zimnej wody.

Szoł żoł tak przed siebie,
Pōmału, w niyznane,
Mijoł żech te strōmy,
Ptoki rozśpiywane.

Kłanioł żech sie grzibōm,
Uśmiychoł do brzōzek,
Co mie pozdrowiały
Kole leśnych drōżek.

Jutro zaś tam puda,
Byda chodziōł dziynnnie,
Jo sie w lesie czuja,
Tak jakoś wiosynnie,

Jak jo yno zejrza
Te cudowne strōmy,
My se po naszymu
Ze sobōm godōmy.

Słowik mi pośpiywo,
Wrōbel coś ôpowiy,
Tam sie człowiek dycko
Coś nowego dowiy.

Jak to piyknie umieć
Słōchać głos przirody,
Świyżym luftym dychać
A być dycko młody.