Krzyś

Bōł roz Krzyś, co chcioł niyś
Koza na barana,
Kajś na torg, bo mu żol
Było na fōrmana.
Cōż, kej pech, bo mu miech
Z kozōm zaczōn beczeć.
To ciga, ta strziga,
Myśli, co uciecze.
Szandary, chachary,
Zamkli ich w hereszcie.
-Je moja. Jōm doja.
Ludzie, dyć uwierzcie.
Nażarto, uparto,
Koza cicho siedzi.
Niy przizno sie gizdok,
Choćby na spowiedzi.
Tydziyń tak minōł, jak
Baba Krzysia szuko.
Koza hned dźwigo łep
A na baba muko,
Tōż wiedzōm, co pedzioł
Prowda chłop ô kozie.
Może iś z miechym, dyć
Z kozōm na powrozie.