Krowa a klacz

Krowa sie wybrała na klachy do klacze.
Siedzōm przi bōnkawie, a krowa durch płacze:
-Tyn nasz mały cielik, to je taki lōmp,
Wczora bodnōł byka, a wybiōł mu zōmb.
Niy do se przegodać, żodnego niy słōcho,
Tōż go chłop uwiōnzać musioł na lańcuchu.
A klacz se tak siedzi, przi niyj zdrzybia dwa.
-Niy styknie mieć dzieci – wychować ich trza.