Kraju
Kajś je, choć żodyn niy wiy kaj,
jedyn na świecie taki kraj,
afery same w kraju tym,
podsłōchy teraz wiedōm prym.
Tu wszyjscy dzisiej na kożdego
hoki majōm.
Wszyjscy sie nawzajym nagrywajōm.
Dyktafōn krōnży tu i tam.
Ôd rzōndu, aż do sejmu bram.
Co tydziyń je we syjmie jedna, wielko haja.
bo ô kōmisje yno sie spiyrajōm,
robiōm se z ludzi zwykłe jaja.
Kraju,
Kraju.
Kraju, jak pōmōc idzie ci?