Koza

Jo mōm w dōma tako koza,
Co chodzić chciała po strōmach,
Żeby wszyjskim pokozać
I teraz chodzi chrōmo,

Bo spadła z tego strōma
I noga złōmała w piyncie.
Teraz siedzi w dōma,
Bo już je na ryncie.

Jak z kożdej historyje
Nauka być musi:
Teraz sōm feryje
I bele co kusi.

Dejcie pozōr dzieci,
Prosza wos, łebōnie,
Aż kery niy śleci,
A szłapy niy złōmie.