Kość

Mioł roz chłop psa.
Nō ja, pies, jak pies,
Chce jeś.
Skōnd mu wziōnś kość?
Kaj jōm mo znojś?
Tōż chłop: – Wiysz,
Jo mōm ryż. Zjysz?
Mosz nań chynć?
-Czy jo je gynś?
Niy ma żech jyż.
Ty se tyn ryż sōm jydz.
Trza iś na torg,
A wziōnś na borg,
Na zaś, ta kość.
Pies wziōn, zjod,
I durch mioł durst,
Bo sōl.
Tōż, wōl, niy wōl,
Sztyjc piōł.
A zaś mioł szmak na kość.
Już doś.