Wiersze roztomańte

Kōnto

Zefek mo kōnto w jednym banku,
a na tym kōncie mo manko.
Godali mu: -Wejź se debet,
bydziesz mōg jeś szynka z chlebym.
My ci dōmy dużo kasy,
możesz jechać kajś na wczasy.
Autohausōw jest ôd huku,
niy kōmbinuj, auto kupuj.
Ale prziszło tyż do spłaty,
Zefek chodzi bez wypłaty,
na ôbiod jodo brōtzupa
i mo wszyndzi dłōgōw kupa.
Dziecka ôbtargane chodzōm,
bo ôdetli mu sztrōm z wodōm.
Zefek cicho siedzi w kōncie
i spłaco debet na kōncie.
Pado Zefek: -Za nic w świecie
niy chca słyszeć ô debecie.
Nic ci niy dajōm za darmo,
potym w dōma yno larmo.
Baba godo: -Stary, gupi,
myśloł, że se auto kupi.
Teraz jeździsz ty na kole,
w dōma siedzisz, jak w stodole.
Śniyło ci sie być bogaty,
teraz spłacosz yno raty.
Kto w życiu liczy na czyje,
tyn we biydzie dycko żyje.