Keryś mi wiersze pisać koże

Keryś mi wiersze pisać koże,
Szuszczyni wiatru, abo słōnce?
Same sie zaczło, same skōńczy,
A co prziniesie, czas pokoże.

Kaj te pisani mie zakludzi?
Kaj na manowce, przed ołtorze,
Czy do heresztu, niy dej Boże.
Jaki mie czako los ôd ludzi?

Dyć, żodyn niy wiy, co sie świynci,
Co bydzie jutro, za sto lot.
Podwiyl sōm siyły i sōm chynci,
Pisaniu tymu je żech rod.

A jak już sie to kedy skōńczy,
Te wiersze wszyjski, co sōm w necu,
Jak listka niech na podzim ślecōm,
Abo niech świycōm kaj ze słōńcym.