Karawaning

Wy mocie swoji bryczki,
VW-yje, a Audi-ce,
A jo wyciōngōm dycki
Mōj autok ze pywnice,
A ô nic sie niy starōm,
Bo jada starōm karōm.
Rugzak tam leży na nij –
To je mōj karawaning.
Niy trzeba mi bynziny,
W lesie se stana driny,
Deka ciepna pod strōmym,
A już gotowi sōm my.
To je mōj cołki „biwak”:
Na karze kista piwa,
A sznita chleba z tłōstym,
A drugo z jakim wōsztym.
Yno słōńce wyświyci,
A zacznōm śpiywać ptoki,
To kara człowiek chyci,
A ruszo w świat szyroki.
Niy trzeba żodnej bryki,
Niy trzeba mi wygody,
Styknie trocha muzyki,
Świyżego luftu, wody.
Je żech wesoły Stanik,
A rod mōm karawaning,
Mōm kara, rugzak na nij,
A hefty na pisani.
Tak siedza pod sośniczkōm,
A ôpisuja życie,
Choć prowda pisza dycko,
I tak niy uwierzicie…