Jak zaglōndōm

Jak zaglōndōm tak do zadku,
W downe czasy, kajś za siebie,
Serce ścisko sie w człowieku,
Żol mi, Ślōnsku, Ciebie.
Kaj podzioły sie te czasy,
Z dzieciństwa naszego.
Tamte miasta, wioski nasze,
Jak przipōmnia wszysko sobie,
To najbardziyj mi zol…

Tych starych familokōw,
Klopsztangi przi hasioku,
Kaj piwko my se pili,
Tych ze fuzbalu szpili,
Jak starzik, ujec, tata,
Przed laubōm grali szkata,
Tych swojskich klimatōw
I z chlywika gratōw.

Jak pōmyśla ô tych czasach,
Ô tych szansach, co ktoś ukrod,
Ktoś nōm zabroł przeszłość nasza,
Na sercu je smutno.
Trza zachować, co zostało,
Co sie jeszcze udo.
Tamte miasta, wioski nasze,
Jak przipōmnia wszysko sobie,
To najbardziyj mi żol…

Tych starych familokōw…