Jak tyn statek

Jak tyn statek na morzu dalekim
je szarpany bez wiatry i sztormy
i płynyć musi czynsto pod frōnt,

Poniywiyrany bōł tyż bez wieki,
na wszyski strōny, biydny i czorny,
tak bliski sercu kożdego, Ślōnsk.

Jak kożdy statek mo kapitana,
co chycić stery jego poradzi,
coby do brzega dopłynyć mōg,

Tak Ôjcowizna czeko tyż na nas,
coby bezpiecznie jōm przeprowadzić
bez tysiōnclecio trzecigo prōg.

Tak, jak statkowi trza dużo pary,
coby pokōnać umioł ta woda,
spiyniōne fale na poły pruć,

Tak tyż Ślōnskowi trza jego gwary,
coby do kupy szło sie dogodać,
a Ôjcowizna we sercu czuć.

Jak wszyski statki majōm kōmpasy,
coby ômijać te burze wietrzne,
coby do portu dopłynyć mōc.

Trza nōm wytyczyć, dlo wnukōw naszych,
dlo Ślōnska dalsze drōgi bezpieczne.
Tak nōm dōpōmōż Bōg.