Wiersze roztomańte

Jak jo se siedna

Jak jo se siedna pod płotym,
W mojij zegrōdce, we wieczōr,
Z daleka mrauczōm koty,
Nady mnōm ptoki lecōm.

Jo rod mōm ta prziroda,
Słōchōm, jak żaby śpiywajōm,
W zdrzōdełku szumi woda
I ciyrczki na krzidłach grajōm.

Jak jo se chca ôdpocznyć,
Siodōm pod wielko brzoza,
Tam zamykōm se ôczy
I swoji wiersze tworza.

Prziroda mi siył dodowo,
Jak słōchōm te ôdgłosy,
Tak fajnie wōnio, zdrowo,
I złocōm sie ze rży kłosy.

Fajnie je na wsi latym,
Wszyjsko tak fajnie wōnio
Kwiotkami, trowōm, lasym.
Dziecka po łōnce sie gōniōm.

Zrobia se dzisiej ôgnisko,
Upiecza na ôgniu wōsztu,
Ôbejrza se gwiazdki, wszyjsko
I usna szczynśliwy w łōżku.