Wiersze roztomańte

Jadymy

Świat wartko sie krynci.
Pod wiela sōm chynci,
Jadymy!

Pod wiela nōm chce sie.
Co jutro prziniesie?
Niy wiymy!

Choć robisz za trzech,
Jo ôstrzegoł żech
Cie chłopie:

Niy starej sie, życi
Same ci do rzici
Nakopie.

Tōż ruszej przed siebie,
ô wodzie a chlebie.
Do przodu!

Trza przeżyć przigoda.
Przespać życi szkoda,
Za młodu.

Na głowie włos siwy,
I trochaś już krziwy?
Dyć szalej.

W auto wsodź rodzinka,
Kup se piwka krzinka
I wcale

Niy chodź do aptyki,
Ôdstow wszyjski lyko,
Dochtora.

Posłōchać chciyj mie,
Że to jeszcze niy
Ta pora!

Na starość ô kryczce,
Za piecym na ryczce
Spōminosz,

Ô tych downych latach,
Ale czasu na to
Już niy mosz.

Pod wiela dosz rady,
Trzimej sie zasady:
Jadymy!