Wiersze roztomańte

Impreza we familoku

W familoku je impreza,
Wszyjscy u Zeflika sōm,
Baby noszōm na talyrzach,
Chłopy w karty, w szkata, rżnōm.

U Zeflika dzisiej świynto,
Ôn zaś bydzie starszy rok,
Tōż familok tyż pamiyntoł
I postawić musioł chłop.

Bo jak Ślōnzok mo gyburstag,
Kożdy z nos to przeca zno,
To we flaszkach mo ôn pusto,
Za to we blōmwazach fol.

Jak wybije zygor pōłnoc,
To trza dudōm ciōngnyć spać,
Choć sie karty fajnie ciōngło,
To trza do roboty wstać.

Jutro bydzie kożdy chory,
Chłopōw bydzie trzimoł kac,
Baby przidōm pōmōc pomyć
I impreza bydzie zaś.

Cały tydziyń sie bawiymy,
Jak mo urodziny ktoś.
Ôkazyjo se znojdymy,
Żodno niy ma przeca zło.