Idzie dziyndzioł do kowola

Idzie dziyndzioł do kowola,
Tak sie ugodali wczora,
Co mu kowol dziub nabrusi.
Coś z tym dziubym zrobić musi,
Bo podany je do tlōczka.
Dziyndzioł bydzie mioł nauczka,
Bo se ôtok przi niedzieli
Zapōmnioł w chałupie breli,
Coś strzelyło mu do głowy
A siod na mast betōngowy.
Już sie kajś po lesie niesie:
Sztrōmu niy ma w cołkim lesie,
A ku tymu dziyndzioł musi
U kowola dziub nabrusić,
Bo teraz przi tympym dziubie
Borok yno trowa szkubie,
Abo grysek musi warzić,
Coby co do dziuba wrazić.