Historyjo ô losie złym

Postrzōd grubskich kōminōw,
historyjo toczy sie ta,
chłopa ôna spōmino,
co przociela mo psa.
Roboty downo niy mo,
kanały słōżōm za dōm,
pieśniczka przipōmino,
los bezdōmnego nōm.

Ref. Pieśn ô zbiyraczu złōmu,
co kupić wino chce,
ôn niy mo downo kōmu
zaśpiywać pieśni tej.

Kedyś inakszy było,
teraz samotny jest,
życi ich połōnczyło –
bezdōmny człowiek i pies.
Niydola ich złōnczyła,
niy majōm tu z czego żyć,
gruba kopać skōńczyła,
chłop zaczōn w kōńcu pić.

Ref. Pieść ô losie człowieka
ô jednym postrzōd nas.
Co w życiu kogo czeko,
co nōm prziniesie czas?

Jak widzisz bezdōmnego,
co zbiyro w hasioku złōm,
westchnij na dola jego
i raduj sie, że mosz dōm.
Niy kożdy to je złodziyj,
bezdōmny tyż hōnor mo,
sznitōm chleba sie podziel,
żeby se tyż co zjod.

Ref. Pieśn ô drugim człowieku,
co żyje sam ze psym.
Czas już kōńczyć po leku,
historyjo ô losie złym…