Historyjo jednego Zeflika

abo dzisio je wypłata

Jo Wōm tu teraz ôpisza historyjo jednego Zeflika,
Co miyszko z babōm, z dzieckami, tu we wsi, miyndzy nami.
Spokojny żywot ôn kludzi, żodnymu niy zawadzi
I tak, jak inksze chłopy na gruba jeździ do roboty.
Wōngel kopie na dole i jeździ dycko na kole.
Prziszoł w kōńcu dziyń wypłaty i wraco do chałpy ôżraty.
Do baru se wloz na piwo, ale wiycie jak to bywo:
Tam dycko sōm koledzy i wypiōł tych piw siedym.
Baba czeko już na progu i mu pado: -Chwała Bogu,
Żeś sie już w kōńcu znojd, bo synek ci ôbiod zjod.
Wolisz pić piwo z sōmsiadym, to niy dostaniesz rōlady,
Dzieci czekajōm, boroki, boś im ôbiecoł szkloki.
Żol sie chłopowi zrobiyło, że go tak dłōgo niy było,
Legnōł do łōżka zaroz, niy ściōngnōł ani galot.
Rano zaś trza stować, na szychta sie rychtować,
Bo choć piwo szmakuje, w robocie ôn niy bōmluje.
Po szychcie żynie z gruby prosto dudōm kalupym,
Żeby baba przeprosić i dzieciōm prziwiyź szkloki.
W chlywiku ryczy koza, trza jōm puścić na trowa,
Wczora nic niy dostała, to czamu by niy ryczała.
Cały dobytek głodowoł, bo Zeflik zamanewrowoł.
Dzisiej, chocioż jest słaby, to ôn sie boji baby.
Chocioż swoji wysłyszoł, to musi siedzieć cicho.
Żeby baba mu przoła, to idzie do kościoła
W niedziela, razym z dzieckami i z inkszymi ludziami.
Idzie tyż do spowiedzi i w piyrszej ławce siedzi.
Sōmsiady sie dziwajōm, jak ôni se fest przajōm.
Dzieci sōm herne z taty, aż do nastympnyj wypłaty…

Chocioż baba sie wkurzi i swoji trza bydzie wysłōchać,
To na dole sie kurzi i kark trza czasym przepłōkać.