Głucha mucha

/kōnsek/

Była sobie kiedyś mucha,
Z pozoru całkiem zwyczajna,
Lecz mucha ta była głucha,
A poza tym całkiem fajna:

Miała zieloną głowę,
A na niej kolców parę,
Deskorolkę i rower,
Do tego starą gitarę.

Miała dziwne maniery:
Na obiad jadła powidła,
Codziennie słoiki cztery.
I miała różowe skrzydła.

Choć głucha była jak pień,
Chciała śpiewakiem zostać,
Więc się przez cały dzień
Musza muzyka niosła.

(…)