Głosy

Słysza te głosy kajś we uszach,
Niy wiym skōnd prziszły, a czym sōm,
Dyć niyroz, wiycie, tak z tym mōm,
Że aże uszy zatkać musza.

A jak nadyndzie cicho nocka
I jo we łōżku grzecznie śpia,
Słōchać, wōl – niy wōl, niyroz trza
Ta tajymniczo, dziwno godka.

Keryś pogaduje ô mie:
Anioł, dioboł, sōm Pōnbōczek?
Rano dziwi mie ôgrōmnie,

Skōnd na czole mōm te grucze:
To Pōnbōczek kloper wziyni,
Abo zbiyło mie sumiyni?