Furgo szmaterlok

Te lasy, łōnki i pola,
Nad wszyjsko na świecie wola.
Jak ida do lasa, jak koza se pasa,
to czuja żech je sam w dōma.

Furgo szmaterlok, przilecioł ptok
I se sam przi mie na strōmie siod.
Tōż se śpiywōmy na głosy dwa,
Ôn mi pogwiżdze, jo nuca tak.
Tōż se śpiywōmy na głosy dwa,
Ôn mi pogwiżdże, jo nuca tak:

Już piyrwej nasze starziki
Umiały dbać ô te rzyki,
Ô kwiotka na łōnce, na polu zajōnce
Tyż miały dycko sam pokōj.

Ślōnzok przirodzie przoł dycko fest,
Bo od Pōnbōczka stworzōno jest,
Słōnko na niebie Ôn tyż nōm doł
Bo Ôn Ślōnzokōm dycko fest przoł.
Słōnko na niebie Ôn tyż nōm doł
Bo Ôn Ślōnzokōm dycko fest przoł.

Trza dalij dbać ô te ziymie,
Ô wrōbla, szpoka na brzimie,
Ô raka w przikopie, jaskōłka na szopie,
To wszyjsko nasze przociele.

A tam przi budzie czeko twōj pies,
Co mu tyż teskno za tobōm jest,
Spuś go z lańcucha, na szpacyr wejź,
Niech biere z sobōm tyż swoja wesz.
Spuś go z lańcucha, na szpacyr wejź,
Niech biere z sobóm tyż swoja wesz.