Fulosz, fulosz

Padajōm durch, że niy ma ślōnskigo jynzyka,
Tóż czym godōm a pisza, jo, synek z Rybnika?
Dyć Czech mie niy rozumi, Niymiec – niy ma mowy!
Yno Polok sztyjc widzi w tym „jynzyk Rejowy”.
Dyć to już tyn Rej piyrwej ô gynsiach coś pisoł,
Tōż mōgły by te ludzie choć tukej być cicho.
My im niy godōmy, że ôni sōm te „gynsi”
Choć niyroz im do ôczy to pedzieć mōm chynci,
Że to je tako godka, choćby przi szkubaniu.
Dyć jo se wola ôstać lepszy przi pisaniu.
Wola klupać w te knefle, pisać bojki, bery,
A niy starać sie ô to, co sam myśli kery.
Znojdzie sie nas wiyncyj, co tyż pisać bydzie,
To jynzyk tyn pomału sōm ku zocy przidzie.
Pedzieć bydymy mōgli, tym, co nas „nie lubią”:
-Tak fulosz, fulosz, a gynsi ci mantel szkubiōm….