Frela

We wsi miyszko fajno frela, co wołajōm na nia Ela.
Nic tej Eli niy brakuje i Francika tyż szteruje.
Chcioł by zagodać do Ele, bo ôn niy mo swojij frele,
Ale Francik sie gańbuje i yno sie ôblizuje.
Idzie Francik z baru w nocy, Ela mu po głowie loce,
Widzi światło tam w łaziynce: „Możno ôna myje rynce?
Abo inksze czynści ciała, możno bydzie sie kōmpała”?
Piwo z głowie zaszumiało i rozum mu ôdebrało.
Za płotym strōm tam stoji, ôbejrza se piersi twoji,
Yno trocha ciepna ôym i se puda dalij potym.
Zaroz bydzie ôn za płotym, aż tu trzimie coś galoty,
Sztacheta mo w nogawicy, już pod płotym z blu ryczy.
Nogawica rozerwano i strzaskane mo kolano.
Słyszy Ela, jak coś trzasło i wartko zgasiyła światło.
Ôwijo sie do ryncznika, widzi w zegrōdce Francika.
Idzie po chlyb Francik rano, ôdarte całe kolano.
Posłała go po chlyb matka, to ôn poszoł w krōtkich badkach.
Nazod wraco Francik z chlebym, a na kole Ela jedzie:
-Był żeś wczora zaś ożarty, żeś przegroł galoty w karty?
Coś to zrobiōł w te kolana, chyba piōł żeś aż do rana?
Francik głowa yno spuściōł i kalup sie dudōm puściōł.
Nic Eli niy ôdpowiedzioł, cały tydzień w dōma siedział.
Chodziōł yno do roboty, żeby fōndnyć se galoty,
Niy bōł w barze, czy w kościele, żeby kajś niy spotkać Ele.
Jak chcesz poznać jakoś frela, wejź na lody jōm w niedziela,
Abo kup jakigo kwiatka i powiydz, że chcesz sie spotkać.
Możesz wziōnś jōm na zabawa, abo kajś na jako kawa.
Niy trzeba zachodu wiela, żeby spotkać jakoś frela.
Szeptniesz ji coś na uszko i zabije ji serduszko,
Jak sie ji spodobosz może, ôna sama ci pokoże…