Fojerman a Utopek

Pytaliście sie mie, skōnd żech sie tu wziōn w tej Laubie Ślōnskij, tōż musza Wōm ôpedzieć. A było tymu tak: Wziōn żech se roz koło i żech pojechoł na nim do lasa trocha poszusować. Jeździōł żech tak po tych naszych, rybnickich, drōżkach do kołōw i ôglōndoł nasze fajne widoki. Stanōł żech se nad wodōm, żeby se trocha ôdpocznyć. Myśla, czas coś zjeść po tym byndalowaniu. Zaglōndōm do tasze, co miołech jōm na zadku, na tym gepekhaltrze i widza, że mōm tam wōsztu kyns. Dyć mōm trocha czasu, a je żech fojermōn, to moga se zrobić przi wodzie, koło lasa fojera i upiyc tyn wōszt. Tak, jak żech pōmyśloł, tak żech zrobiōł. Upiyk żech se ta pajda ślōnskij, zjod, nō ale teraz trza zgasic ta fojera, jak prawdziwy fojermōn. Biera stary kibel, co tam w krzokach leżoł i ida nabrać wody z Rudy. Nagarnoł żech tej wody, zaglōndom, a we kiblu na spodku coś siedzi.

-A tyś co za czort?

-Jo je Utopek, niy wlywej mie do tej fojery z wodōm, bo jo sie boja ôgnia.

Myśla se: „nō dobra, ale przeca niy puszcza cie tak za darmo. Musisz coś dō mie zrobić”. Pytōm sie go:

-Co umisz robić?

A ôn mi pado:

-Jo pisza bojki po naszymu i dowōm ich potym czytać ludziōm we Laubie Ślōnskij.

Chwila żech porozważowoł i padōm mu:

-Jo tyż kedyś coś napisoł, ale żodyn tego niy chcioł czytać. Puszcza cie wolno, ale za to ty bydziesz te moji gupoty dowoł ludziōm w tej Laubie czytać.

Tak my wartko doszli do porozumiynio i wypuściōł żech tego Utopka do wody, a jo zaczōn żech sam pisać, jako Fojerman. Chca Wōm yno pedzieć, że tak wartko sie mie niy pozbydziecie, bo Utopek wiy, że jak niy bydzie sam dowoł tych mojich bojek, to go wciepna do tej fojery, a ôn sie tego boji, jak ôgnia.

Lauba Ślōnsko – grupa ślōnskich kamratōw w cołkigo świata, kerzi kōmōnikowali sie głōnie bez maile a mieli tyż swoja strōna we internecu