eWUŚa

Zdrōwko, zdrōweczko moji, ty żeś je, jak brzitwa.
Wiela żeś je we wercie, wiy tyn, co ta bitwa
Ô cia toczy. Tyn, co musi iś do aptyki,
Wykupić na recepta, na sto procynt, lyki.
NFZ- cie, co piyknie dbosz ô nasze zdrowie,
A doł żeś nōm e-WUŚa. Styknie, jak sie schowiesz,
Porzōndek zrobisz u sia, a dosz ludziōm pożyć.
Cały chory systym do łōżka trza położyć.
Możno wtedy sie skōńczōm wszyski nasze mynki,
Zamias chorej nogi niy urznōm zdrowej rynki,
Niy bydzie sie starała biydno choro starka,
Wiela trza zapłacić, jak wezwie sanitarka,
Abo młodo mama, jak przidzie na nia pora,
Niy bydzie sie tyż boła jechać do dochtora.
Niy bydzie człowiek liczōl, wielaś je we wercie,
Wiela mo narychtować papiōrkōw w kopercie.
Dyć trza pōmału kōńczyć, chocioż niy ma leko,
Bo mie sam przi pisaniu coś we krziżu sieko
I sie niy poradza ani ze stołka ruszyć,
Tōż trza sie naszmarować Panym Tadeuszym.