Elefant a wywiōrka

Prosiōł elefant wywiōrka, co miyszkała w dziupli,

Coby sie nawzajym na chałupy ciupli,

Bo już od dzieciństwa marzōł ôn ôgrōmnie,

Coby choć na chwilka pomiyszkać na strōmie.

Do gōry po astach elefant sie spino,

A strōm sie do ziymie pod nim aż ugino.

Siod se na rozkrace, widoki podziwio,

A strōm sie pochylo, coroz barzij skrziwio.

Ôroz gałynź praskła i na ziymia rōmbła.

Ôch, ty elefancie, ale z ciebie trōmba.

Wywiōrka tyż gupio, została bez dziuple,

Dopiyro sie teraz po tej łepie klupie.