Dżōńcio

/kōnsek/

Mōj piesek Dżōńcio – tukej go mocie –
Je mōj najwiynkszy na świecie przociel.

Dziynnie na rogu leżanki siodōm
I z mojim Dżōńciym godōm a godōm.

Godōm a godōm, Dżōńcio – niymowa,
Dyć ôn rozumi te moji słowa.

Dzisiej mu padōm: „Godōmy ô tym,
Cobyś ôd jutra bōł naszym kotym.

Bydziesz piōł mlyko a chytoł myszy…”
Dżōńcio udowo, że mie niy słyszy.

(…)

Autōr: Julian Tuwim

Tytuł ôryginału: Dżońcio