Dziwy z tej ziymie

Bōł kajś na swiecie,
kraj tyn cudowny,
skurzōny w lecie,
w zimie śniyg czorny.

Chałupa krziwo,
sztymplym podprzyto,
tam taki widok
kożdy spotykoł.

W kraju tym wiydli
podziymne życi,
choć byli biydni,
to „w dobrobycie”

Chcesz iś na basyn?
Je całkym blisko,
bo tam pod lasym
mosz zalywisko.

Jedzie se auto,
drōga mo pusto,
ôroz coś praskło –
pōł metra uskok.

Chłop se po szychcie
na ryczce drzimie,
wtym, jak coś rypnie,
aż poczuł ziymie.

Szyby tak zwōniōm,
jak w nocy strzeli,
choćby ôn z ônōm
z łōżka ślecieli.

I jeszcze tela
yno na kōncu:
czyby to była
bojka ô Ślōnsku?