Dynkmal

Kajś we parku, w strōmōw ciyniu,
Postawiyli dynkmal chłopu.
Żodyn ani niy wiy, gdo tu
Stoji tak na tym kamiyniu?

Możno kery zasłōżōny,
Jaki pisorz, czy poeta?
Chocioż niy znoł żech człowieka,
Dziwōm sie mu z kożdej strōny:

Z wiyrchu flek jakiś ôd ptoka,
A ze zadku sie ôżyrok
Ô tyn dynkmal tam ôpiyro,
A coś godo do boroka.

Dyć tyn stoji cicho dalij.
Choć go gorszōm ptoki, ludzie,
To ôn przeca stōnd niy pudzie.
Niy stawiejcie tych dynkmali.