Dwa, trzi, piynć a szejś
Szły se roz tak: dwa, trzi, piynć a szejś bez las.
Dyć wroz dwa chlast – prask ô piyń,
A drzist na zol.
Fest jynk a bōl.
Je im go żol,
Tōż, wōl – niy wōl,
Trza go sam niyś.
-Szejś, wejź, ty go smycz.
-Niy, ty – piynć, se go bier!
-Wiysz ty co! Jo?
Cōż, jo chynć mōm,
Dyć mōm swōj wiek,
A je żech durch bez siył.
Gdo by go niōs.
Trza iś po wōz.
A skōnd go wziōnś?
Ô tym wiy kōń!
-Ty, trzi, go trzim,
Ty, piynć, być z nim,
A mie fest drab
Bez las trza gnać
Po wōz.
Tōż, pa.
Pra, że dwa
Tak moc chcōm przoć.
Je żech fest rod.
Toć.