Dwa kosy

Roz dwa kosy wziyny kosy,
Trowa siykły na pokosy
Na łōnce.
Ôroz wrzaski, ôroz ryki,
Ôdezwały sie znad rzyki
Zajōnce:
-Rany boski, nasze uszy!
Gdo terozki trowa suszy
Na siano?
-Wy zgniyluchy! Tako mowa,
Klapouchy, je durch do was
Podano.
Przeca hned zaś przidzie zima,
Siana chcieć bydzie zwierzina
Na dworze.
A zajōnce niech se siedzōm
Niy na łōnce a pod miedzōm
We dziurze.