Drach a kos

Wziōn se Bert drach i szli we dwōch na luft na plac. A tam kajś wroz znod sie kos:

-Cześ! Gdo żeś ty je?

-Jo? Stach. Je żech drach. A ty?

A jo niy. Jo żech je ptok, kos.

-Ah. Dyć jo cie już skōnś znōm. To ty żeś nōm sam bōł, mi sie zdo, krod tyn głōg!

-Jo? A kaj, dyć to bōł ôn, tyn gizd, szpok.

-Gdo?

-Ôn mo sztyjc nōń szmak, a rod mo rabs.

-Ja? Tyn strup to bōł? Jak ôn mōg! Tōż trza mi sam mieć nōń ślyp.

-Nō, dyć. Go chyć, a mi dej znać.

-Tōż miyj sie tam. Trza sie brać, bo je hyc bez dziyń, tōż rod bych znod kaj ciyń.

-Nō ja. Pa. A do zaś.

Wziōn Bert drach, a skrōł go zaś kajś pod dach.