Co łaska

Narodziōł sie roz Pōnbōczek
Na Ślōnsku we familoku.
Niy ôtwar żeś jeszcze ôczek,
A już kuckosz tak, boroku.

Prziszły ciotki, potki starki,
Prziniōsły Dzieciōntku darki.
Kożdy prziniōs to, co łaska:
Bōmbōn, piernik, jako graczka,
Pōnbōczkowi małymu.

Tak tam zima je na dworze,
Dziecko zmarznie, niy dej Boże,
Tōż posłała baba chłopa:
Prziłōż szlymy pora łopat.

Prziszły ciotki, potki starki,
Prziniōsły Dzieciōntku darki.
Kożdy prziniōs to, co łaska:
Bōmbōn, piernik, jako graczka,
Pōnbōczkowi małymu.

Niy chca szkloka, niy chca kustu,
Dejcie mi świyżego luftu,
Bo sie dusza sam w tym smogu,
Ciynżko dycho sie i Bogu.

Prziszły ciotki, potki starki,
Prziniosły Dziecintku darki.
Kożdy prziniōs to, co łaska:
Filter luftu a gazmaska,
Pōnbōczkowi małymu.