Ciyń

Za chałupōm siedzi ciyń,
Kryje sie bez cołki dziyń.
Jak ku niymu przidzie słōńce –
Ciyń uciecze drugim kōńcym.
Loce słōńce tak ôd rana:
-Jo cie, diosku, sam dostana!
Ciyń ucieko, jak to ciyń,
Tak przed słōńcym kożdy dziyń.
Gōniōm sie na kożdym kroku,
Yno w nocy ciyń mo pokōj,
Ale słyszoł żech, bezmała,
Słōńcu sie tak spodobała
Ta gōnitwa, że ôd teraz
Gōnić chce ciyń w nocy, w brelach.
Przi taszlampie, po cimoku.
Tōż, kaj skryjesz sie, boroku?