Choć godzina

Ôch, Grabowino moja miyło,
Z tych dzieciyncych mojich młodych lot.
Hań, na spodku w sercu śladych znod,
Po latach wy mie to ôdżyło.

Czuja sie, choćbych na Waldwizie
Pod mostym raki chytoł w rzyce.
Możno mi kedy tam ô kryce
Poszpacyrować jeszcze przidzie.

Wybiera sie tyż ku Studziynce,
Pogodać z Walkym, pospōminać,
Przeżyte lata niyś w podziynce.

Jak zaś nawiydza Grabowina,
Siedna na miedzka, z krykōm w rynce,
A siedzioł byda, choć godzina.