Choć Betlejym, miasto spore

Choć Betlejym, miasto spore,
Gwiozdka już na niebie gore,
Marija już niy mo czasu,
A sam brakło dlo Cia placu.

Uznali na wartko z chłopym,
Że sie skryjōm kaj do szopy
I tak we żłōbku na sianie
Prziszoł żeś na tyn świat, Panie.

Już pastuszki sie zbiyrajōm,
Jedyn drugiymu znać dajōm:
Ôstowcie barany, kozy
Bo sie rodzi Synek Boży.

Lecōm gibko przi miesiōnczku,
Podziwać sie na Dzieciōntko,
Pośpiywać, pograć na lirze
A pokłōnić Mu sie szczyrze.

Przileciała gowiydź cało
Ôbejrzeć sie to stało,
Kozy, kury, kaczki, gynsi,
Chciały wiedzieć, co sie świynci.

Pultok, krowa, kōń z baranym,
Stojōm nad żłōbkym ze sianym,
Kożdy śmieje sie wesoło
I ze zocōm schylo czoło.

Przijchało dużo gości,
Yno Herod je we złoci,
Bo sie ô swōj trōn fest staro,
Tōż zymsta szykuje zaroz.

Dyć wachuje Anioł Boski,
Ôbudziōł Zefka zarozki:
Bier Jezuska, Mama Jego,
Uciekejcie z kraju tego.