Ber a dziyndzioł

Ber se kajś pod strōmym drzimie,
Ôroz słyszy coś na brzimie.
Dyć ôn tego niy wytrzimie!
-Kery sam butluje przi mie?
Śpiōncy, trocha już nerwowy,
Stanōł wartko, narwoł trowy:
-Bier a żer!
Cōż sie sam tak dziwosz gupie,
Musisz tak butlować, strupie?
Dziyndzioł ôstoł stoć bez słowa,
Spuściōł yno nisko głowa,
A sie z lasa hned wykludziōł.
Wiyncyj bera niy ôbudziōł.